سرشماری و کوچ اجباری خانواده‌های کورد با صفت «تخریبگران» – 1987

سرشماری و کوچ اجباری

بسم الله الرحمن الرحیم
محرمانه و سری
امنیت عمومی
مدیریت امنیت استان هەولێر (اربیل)
شماره: و س 2 / 13022
تاریخ: 11/10/1987

به: تمامی مدیریت‌های امنیت بخش‌ها و شعبه‌های سیاسی
موضوع: سرشماری و تبعید خانواده‌های تخریبگران

بر اساس جلسه‌ای که در تاریخ 6/9/1987 به ریاست رفیق علی حسن المجید، دبیر دفتر تشکیلات شمال، و با حضور استانداران و مسئولین شعب حزب در منطقه شمالی برگزار گردید، موارد زیر مقرر شد:

1. کمیته‌های امنیتی در استان‌های شمالی موظفند فهرستی از خانواده‌های خرابکاران تهیه نمایند، و پس از تکمیل فهرست، عملیات تبعید این خانواده‌ها به مناطقی که بستگان (خرابکاران) آنان حضور دارند، آغاز گردد؛
به‌جز مردان بین سنین 12 تا 50 سال، که باید بازداشت شوند.
خانواده‌هایی که شهید، مفقودالاثر، اسیر، نظامی یا رزمنده در افواج دفاع ملی دارند، از این اقدامات مستثنا می‌باشند؛
در این موارد، تنها مادر می‌تواند در کنار فرزند خرابکارش تبعید شود.

2. برگزاری نشست‌های عمومی و جلسات اداری آغاز شود که در آن‌ها بر اهمیت اجرای سرشماری عمومی سراسری، که در تاریخ 17/10/1987 تعیین شده است، آموزش و آگاهی‌بخشی انجام گیرد.

3. از تاریخ 6/9/1987 تا 17/10/1987، بازگشت توبه‌کاران (خرابکاران) بدون تحویل سلاح‌شان پذیرفته نمی‌شود؛
و پس از 17/10/1987 حتی در صورت بازگشت با سلاح نیز، بازگشت آنان مورد قبول نخواهد بود.

جهت اطلاع و اقدام لازم، دستور داده می‌شود.

مدیر امنیت
مدیریت امنیت استان هەولێر (اربیل)

یادداشت:
رژیم بعث عراق واژگان «المخرب، المخربین، المجرم، المجرمین، المجرم المقبور» را به‌طور مستمر در اسناد رسمی خود برای اشاره به کوردها، پیشمرگه‌ها، و هر فردی که در برابر سیاست‌های غیرانسانی حزب بعث فعالیت و مقاومت می‌کرد و برای آزادی، عدالت و حقوق ملت کورد و استقلال تلاش داشت، به کار می‌برد. این اصطلاحات که معادل‌هایی چون «تخریب‌گر، مجرم، جنایتکار، جنایتکاران، و جنایتکار مدفون» داشتند، با هدف بی‌احترامی، تحقیر و سلب کرامت انسانی از ملت کورد به‌کار می‌رفتند. چنین واژگان و توصیفاتی بخشی از جنگ روانی و سیاست فکری و ایدئولوژیک رژیم در چارچوب پروژه‌ی ریشه‌کنی و نسل‌کشی کوردها محسوب می‌شدند.